یه هفته ی پر هیجان جذاب ، از اونایی که هر روز به انتظار یه اتفاق جدید ، چشاتو وا میکنی و شب برای رسیدن به اون اتفاق لحظه هاتو میشماری ....1...2...3...4...

هفته ی من از اونا بود

دوشنه یه هیجان ، سه شنبه یکی ، پنجشنبه یکی دیگه ، جمعه یه دونه خیلی بزرگش

و در نهایت پایان هفته با یه خستگی خوب و خواب شیرینی که یه لبخند پهن رو روی لبها به همراه داره

هفته ی من از همونا بود

بعد یه روز عادی ، از اوناش که آرومی و در کمال آرامش میچسبی به کار و زندگیت و سعی میکنی واسه اوقات فراغت و استراحتت اون ثانیه های پرهیجان هفته ی گذشته اتو مرور کنی

امروز من از اون روزا بود

از اون روزای آروم و آهسته که گاهی سرمو بر میگردوندم به پشت سرم و سرک میکشیدم توی لحظه های هفته ای که گذشت 

چقد این روزا خوبن

انقــــــــــــــــــــــــدددددددددددد دوس دارم کفشامو بپوشم ، بدون کیف و بار و کوله راهی شم تو کوچه ها و خیابونا و هی سر بالاییا رو بالا برم و سر پایینیا رو بیام پایین .

یه لواشک بگیرم دستم ،بشینم لبه جوب و پامو بذارم توی آب و فک نکنم الان آب جوب تمیزه یا کثیف ؟ مردم چی فک میکنن ؟ تا کی وقت دارم بمونم ؟ ...

انقـــــــــــــــــــــــدددددددددد دوس دارم بعدش ییهوی رامو کج کنم برم سینما ، خارج از برنامه فیلم ببینم ، هر چی باشه ، اصن همونی که دقیقا وقتی میرسم سانسش شرو میشه ، بعد وسطش بخندم یا گریه کنم یا چه میدونم برم توعمقش و هی خرت و خرت پفیلا بجوم و انگشتای نمکیمو لیس بزنم

انقـــــــــــــــــــــددددددددددد دوس دارم برم استخر ، از روی دایو بپرم توی آب و بدنم و کش و قوس بدم لابلای مولکولای آب و زیر آب با صدای بلند آواز بخونم و وقتی نفسم تموم میشه خودمو برسونم به لبه و پاهای داغمو بچسبونم به دیواره ی استخر

انقـــــــــــــــــــــدددددددددد دوس دارم یه بوم نقاشی بردارم ، صدای آهنگو بلند کنم ، همینجور که با خواننده فریاد میکشم ، کلی رنگ خالی کنم روی بومخ و با قلمو بی هدف رنگا رو توی هم پخش کنم

انقـــــــــــــــــــددددددددددد دوس دارم سوار تاب بشم ، موهامو وا کنم ، چشامو ببندم و اوج بگیرم و باد خنک هجوم ببره لای موهامو روی صورتم و من به خودم بلرزم و چشامو فشار بدم روی همو از فرط شادی با صدای بند فریاد بکشم

انقـــــــــــــــــــددددددددددددددد دوس دارم یه آهنگ خفن بذارم ، از اینا که آدمو وا میدارن از زمین کنده بشه ، بدون اینکه نگران همسایه ی طبقه پایین و بیرون رفتن صدا از توی خونه باشم یا اینکه اصول حرکات موزون رو رعایت کنم ، انقدر بالا پایین بپرم تا انرژیم کاملا تخلیه بشه و بی حال و نفس نفس زنان ولو شم رو زمین

انقــــــــــــــــــــــــــددددددددددد دوس دارم ....

هه

بیخیال

این روزا ( یعنی دقیقا از بعد از عید ) به شدت همه چیز فشرده شده

ترممون رسما نصف شده و خب بالطبع کارای دانشگاه و برنامه ی درسیمون به شدت زیاد شده

راستشو بخواین از 24 ساعت روز به زور 5-6 ساعت میخوابم و اگه دانشگاه یا توی راه نباشم بکوب نشسته ام دارم کار میکنم . حتی واسه غذا و این چیزا هم نهایت در روز 40 دقیقه وقت صرف میشه

البته این طولانی نشستن یه سری مشکلات رو هم پدید آورده . مثن یکیش اینه که داد همه ی ساکنین خونه دراومده و مرتب برام از عوارض زیاد نشستن پای کامپیوتر lecture میدن . یا یه چیز مسخره ی دیگه هست اونم اینه که مرتب دچار افت فشار میشم و ظاهرا اونم واسه زیاد نشستنه

منم واسه اینکه یکم هم بقیه رو راضی نگه دارم هم بدن خودمو ، هر 2 ساعت ، یه بار از اتاقم میرم بیرون و یه چرخی میزنم

ظهر نوشین اس ام اس داد و گفت آخر این ماه جشن فارغ التحصیلیشونه و خواست بدونه من میرم یا نه؟

باورم نمیشه انقد زود 4 سال تموم شد. یادم اومد اگه هنوز دانشجوئه کامپیوتر بودم ، باید الان درسم تموم میشد و کلی ذوق کردم که انصراف داده ام و الان هنوز دانشجوئم

بعد دوباره کلی ذوق کردم که دانشجوئم اونم دانشجوی رشته ای که دوست دارم . ذوق کردم که یه روز از 7 صبح کلاسام شروع میشه تا 8 شب و خسته و کوفته و جنازه گون میرسم خونه و یه روز ساعت 1 ظهر کلاس دارم تا 5 عصر و خیلی شیک و خانم وار برمیگردم خونه

ذوق کردم وقتی یادم اومد بعضی صبا با صدای آلارم گوشیم ، مثه بچه شیرا غرش میکنم و با وجدانم کلنجار میرم که کلاس رو دو در کنم یا لعنت بفرستم به شیطون و از جام پاشم و کلا این مخیل بودن کلی کیفورم کرد

ذوف کردم وقتی .... ( اووووووووووووووووواَاَاَاَاَاَ! انقد زیاد بودن چیزایی که در یک آن با فک کردن بهشون ذوق کردم که خودم دیگه حوصله ندارم بنویسمشون . منو که میشناسین . کلا وقتی رو دور باشم هی ذوق میکنم )

بهرحال . دیدم خیلی وقته ننوشته ام . چندبار هم که نوشته ام خیلی کلی و یه جورایی سر هم بندی بوده

درحالیکه توی این مدت اتفاقات جورواجور زیادی رو تجربه کرده ام

یه سال نوی پر از تعطیلات و پر از عشق و حال

یه تولد خنده دار مشترک

یه حادثه ی وحشتناک و سقوطی که میتونست جونمو بگیره و معجزه ای که 30 نفر آدم رو متحیر کرد

یه ملاقات 12 نفره ی فوق العاده با بهترین معلم زندگیم

یه حس تازه و عجیب ام اسی که قبلنا فقط راجع بهش شنیده بودم و حالا با حیرت درحال تجربه کردنش هستم

و .....

خلاصه که یهو دیدم حیفه و باید یکم تنبلی رو بذارم کنار و دوباره بطور پیوسته شروع کنم به نوشتن

حالا یه جور میگم نوشتن انگار دارم رمان مینوسیم

پیوست : من واقعا عذر میخوام که این مدت کامنتا رو بی جواب و با تاخیر تایید کرده ام . سعی میکنم سریعتر اونم جواب داده تایید کنم