سه شنبه :  0 1    ارديبهشت 87

دوباره امسال هم كلي عروسي ريخته رو سرمون     

خيره سرم ساله كنكورمه و بايد خونه نشين باشم     

ولي  

همشون عروسيه فاميلايه خيلي نزديكه و نميشه بيخيالشون شد.      

حداقل خوده شب عروسي رو بايد باشم     

جالب اينه كه امسال برعكسه پارسال برام خيلي مهمه  كه شبه عروسي چجور باشم و چي بپوشم .       

مامان ميگه ماله اينه كه ضميره ناخودآگاهت دنباله يه بهونه اس وا سه فرار از درس و مشغول بودن به چيزايي غير از درس        

(مامانه منم هرچي ميشه ميگه ضمير ناخودآگاه)       

خلاصه دربدر دنبال انواع مدله لباسم           

راستي شماها سايته مدل لباس سراغ ندارين؟      

چهارشنبه : 11  ارديبهشت 87

ساعت ده و نيم صبحه و سره زنگه شيمي ام .         

ديروز نيومدم مدرسه . حسش نبود          

( همه درسايه روزه سه شنبمون تموم شدن و كاري نداشتيم تويه مدرسه . دقيقا برعكسه بقيه روزايه هفته كه كلي از درسا هنوز باقي مونده ان        )

امروزم نصفه كلاس نيومده ان .           

آخه بيرون هوا خيلي خاكه و تقريبا به هيچ وجه نميشه نفس كشيد  .         

نوشين و مهسا هم نيومده ان . (فكر كنم هماهنگ شده بوده )           

هدا ميگه به تو حسوديشون شده بود ، امروز نيومدن .              

فردا 100 % تعطيله .            

با فردا ميشه پنجمين 5 شننبه اي كه تعطيل ميشه         

آ قايه نجفيان ( دبير حسابانمون ) 100% سكته ميكنه             . ( آخه با اين برنامه ريزيه نحسه مدرسمون ما فقط در هفته دو زنگ حسابان داريم ، اونم همه اش 5 شنبه ها)        

ولويون (دبره مفت خور ادبيات ) هم در حاليكه نصفه كتاب باقي مونده ، به احتمال زياد كلي ذوق

 ميكنه كه جلسه ي آخره كلاسش هم كنسل شده و واسه خودش ميره مفت خوري .         

( هي ! چشم غره نرين            . نگين هم اين چه طرز صحبت درباره ي دبيره . خدايش اگه بدونيد چي به روزه ما آورده با اين درس دادنه گهش خودتون بيشتر از اينا بارش ميكنين       )

ما بچه ها هم كلي حال ميكنيم كه امتحان ادبياتمون كنسل ميشه و ميتونيم تا هر ساعته صبح كه ميخوايم بخوابيم.     

تنها بديش اينه كه برنامه هامون قروقاطي ميشن و نميشه درست واسه تعطيلاتمون برنامه ريزي كنيم   

ساعته 7 بعد از ظهره و هوا لحظه به لحظه قهوه اي تر ميشه.           

انگار روزه محشره.       

ديروز تويه حمام زيره دوش  وقتي قطره هاي آب از رويه انگشتام پايين ميومدن ، يه رديف مرچه به صف رويه انگشتام حركت ميكردن و با ماساژ دادنشون مورمورشون متوقف ميشد

امروزم تمامه مدت تويه مدرسه دوره بيني و لبام ميدون رژه ي مورچه ها بود

شك ندارم اينا علايم يه حمله ي جديده كه بدنه من داره با قدرت دفعش ميكنه.          

سه روزه ميرم استخر و فيزيوتراپي       

هم واسه ريلكسيشن و هم برايه تقويته عضلاته پشت و كتف و گردنم كه بيچاره ها در اثر زياد پشته ميز نشستن و بي تحركيه من دارن داغون ميشن.        

جمعه: 13 ارديبهشت 87

همه چيز يهويي شد.    

پريشب هوا افتضاح شد .       

اعلام كردن تويه ذرات خاك ، ذرات سمي هم وجود داره           

امروز مدرسه ها و دانشگاهها و ادارات و همه جا تعطيل شده ان .       

ديشب بابا كه اوضاع بد هوا رو ديد گفت فردا صبح ميريم .

-         كجا؟      

-         يه جايي كه خاك نباشه      

ساعته 7 صبح راه افتاديم به مقصد كرمانشاه        

تا 5 كيلومتري كرمانشاه هنوز خاك دست از سرمون بر نميداشت

ساعته 4 بعد از ظهر رسيديم كرمانشاه       

واي كه چه هوايي بود

تميز و خنك.       

كلي حال كرديم

ساعت 12 ظهر راه افتاديم و 8 شب رسيديم اهواز         

اهواز هم خاكش نشسته و هوا خيلي خيلي بهتر شده       

نزديكه 18 ساعت تويه راه بوديم ولي بنظره من مي ارزيد         

سه شنبه : 17 ارديبهشت 87

يعني يعني  خيره سرم نشسته ام دارم ادبيات ميخونم          

اعصابم ريز ريزه و با كوچكترين چيزي دادم ميره هوا                    و اگر خيلي ادامه پيدا كنه گريه ام ميگيره          

كلي  فشار و استرس رومه كه نميخوام بروزشون بدم و باعث نگراني و ناراحتي بقيه بشم

فرجه امتحانيمون خيلي خيلي كم شده . قرار بود 2 هفته باشه ولي حالا به زور به 9 روز ميرسه.        

تويه 2،3  درس اشكالات اساسي دارم و مرتبا با دبيرام تماس ميگيرم تا برام لابه لاي برنامه هاي پرشون چند جلسه رفع اشكال بذارن

بعد از اين پنج شنبه اخير كه تعطيل شد ، كلي با مشكل مواجه شديم و كلي از درسامون مونده ان و نميدونم تاكي  مجبوريم بريم مدرسه .           

نميتونم واسه درس خوندنم برنامه ريزي درستي داشته باشم               

شديدا  هول برم داشته            

از طرفي دچار گرفتگي شديد عضلاني تويه نواحي كتف و گردن شده ام كه باعث سردردهاي وحشتناكم شده

(هر روز ميرم فيزيوتراپي)

با داداشم كلي درگيرم               . ميدونم ! خب اون تازه وارده دوره بلوغ و نوجواني شده و تمام حركاتش اقتضايه سن و دوره ايه كه توشه

ولي منم سطح تحريكم خيلي پايين اومده و بابت هر چيز كوچيكي كلي دعوا راه ميوفته.

متاسفانه چيزايه جانبي اي كه اعصابم رو خرد ميكنن هم زياد شده ان

( نميخواستم اينجا بگم . ولي مگه اينجا وبه من نيست؟ پس هر چيزي كه دلم ميخواد ميتونم بگم .راجع به هر كسي و هر چيزي. حتي اگه خودش بخوندش         )

من از بعد از عيد دارم كلاس رفع اشكال فيزيك ميگيرم با يكي از دبيرام.

طفلك بخاطره اينكه بتونه واسه من كلاس بذاره هر دفعه مجبور ميشه يكي از كلاساشو كنسل كنه تا جا واسه من وا بشه.

بعد از چند جلسه دوتا ديگه از دوستام ازم خواستن اونا هم بيان سره كلاس رفع اشكال

منم بهشون گفتم من كه بخلي ندارم . اگه فكر ميكنين لازم دارين ، بياين.اونا هم اومدن.

اما چه اومدني

اولش ساعته كلاسو تغيير دادن و برنامه هايه من و دبيره بيچاره رو ريختن بهم.

بعدش بخاطره برنامه هايه خودشون روزايه كلاسو عوض و حتي كم كردن.

نهايتا هم  چند جلسه از كلاسا رو كنسل كردن.

خدايا            . من كلي اشكال دارم .چه اجباريه كه وقتي اونا نميتونن بيان ،من از كلاسم بزنم و بذارم اشكالام بمونن؟        

اونش به جهنم.

بدتر از همه اينه كه روم نميشه رك و پوست كنده بهشون بگم : آقاجان اين كلاسه منه. با برنامه ريزيه من و اونجور كه من ميخوام. اگه تونستيد با اين شرايط كنار بيايد ، بفرماييد . قدمتون رويه چشم . اگه هم نه ، لطف كنيد تعيين تكليف نكنيد و وقت منو هم نگيريد       

پنج شنبه : 19    ارديبهشت 87

بالاخره جسارت به خرج دادم و به خانوما گفتم حرفه دلمو         

به دبيرمم زنگ زدم و وقته كلاسمو مشخص كردم            

به اونا هم خبر دادم كه اگه خواستن بيان. ولي با خودم عهد بسته ام اگه خواستن بخاطره خودشون اخلالي تويه برنامه ام ايجاد كنن ، جدي برخورد كنم         

امروزم امتحان كامپيوتر داشتيم. نميدونم چطور داده ام . نميخوامم بدونم .      

اوضاعه گردنم داغونه و با هر تكونه كوچيكي آهم ميره هوا. درحاله حاضر با دو تا روسري بستمش و دارم خفه ميشم.

جمعه : 20 ارديبهشت 87

سلام               

خوبيد؟

راستش خيلي وقته كه ميخوام آپ كنم    

ولي با خودم عهد بسته بودنم تا قبل از شروع فرجه امتحانام وصل نشم              

واسه همين يه ذره يه ذره مطلبي رو كه ميخواستم آپ كنم رو نوشتم       

ديشب هم با دكتر آزادي تماس گرفتم            

به طرزه عجيبي بعد از تلفن احساسه سبكي ميكردم.            

اميدوارم اين دوره ي وحشتناك هم هر چه سريعتر بگذره            

برام دعا كنيد خواهشا               

آنارام و سرافراز باشيد