فكر ميكنن شوخي ميكنم.

 اصلا متوجه نيستن كه رفتارشون چقدر برام زجر آوره.

من ميخوام متوجهشون كنم و بهشون بفهمونم ولي همه چيز رو به مسخره و شوخي ميگيرن يا ميذارن به حساب لوس بازي

لوس باشم يا نباشم ، همينم كه هستم. يعني آدمايه لوس آدم نيستن؟

بهش ميگم  : " از اين حرفا خوشم نمياد . بجايه اينكه تو هم مشوقم باشي و بهم بگي آره ، تو ميتوني  به مسخره ميگيريش و جوري حرفمو تكرار ميكني كه مصداق ضرب المثله ( شتر در خواب بيند پنبه دانه ) باشه" .

 وقتي از راهه خنده و شوخي متوجه نميشي ، به اخم و خشم و رو ترش كردن پناه ميبرم .

ولي تو هنوز داري منو مسخره ميكني و وقتي دسته آخر اشك تويه چشام جمع ميشه و ازت فاصله ميگيرم ، انگه لوس و بچه ننه بودن رو ميچسبوني بهم .

خيلي وقته ميخوام بهت بگم ، از اين اخلاقت متنفرم.

اگه ميدونستي با اين حرف و حركتت چقدر شبه من تلخ و دردناك شده ، هيچ وقت خودتو نميبخشيدي !!!

فقط

كاش ميدونستم چه جوري بايد بهت بفهمونم باهام اينطوري رفتار نكني

(نوشته شده در ساعت ۴۰ دقيقه بامداد روزه سه شنبه ۲۳ خرداد ۸۷)

آنارام و سرافراز باشيد