ام اس

چه سنگین

ms-room — Sat, 05 Jul 2008 07:29:18 GMT

چه روزایین این روزا

خوشم

ولی بی دلیل ناخوشم

دلیل نمیخواد که !

این ناخوشیا ماهی یه بار بیدلیل میان میوفتن تو جونه آدم

البته نه هر آدمی

آدم از نوعه مؤنثش

خیلی دلم گرفته

سینا یا ...

ms-room — Tue, 01 Jul 2008 19:19:18 GMT

سره قضیه مسعود خیلی بچه بودم و تویه باغ نبودم

فقط یکی دوبار اسمشو میشنیدم و ساده از کنارش میگذشتم

وقتی حرف علی به میون اومد از پچ پچها و گاهی اخم و تخما متوجهه یه چیزایی میشدم

خودش چیزی نمیگفت ولی گاهی یه چیزی از دهنش در میرفت و منو بیشتر کنجکاو میکرد

وقتی بهم زدن تازه منو وارده دور کرد و گفت جریان چی بوده.

میدونستم عاشقش بوده ولی به این نتیجه رسیده که علی از نظره روحی آدمه سالمی نیس.

البته اینم بگم کسی که بهم زد علی بود و شاید اگه علی خودشو کنار نمیکشید اون هیچ وقت تن به این دوری نمیداد

بعدش داستانه اریک شروع شد که از همون اول خودشم میدونست این رابطه خیلی طول نمیکشه و به هرحال دیر یا زود باید تماسشو با اونم قطع کنه و اون بیچاره رو هر بار به خرج نندازه که پاشه بیاد ایران

البته اریک هنوزم واسش میل میزنه ولی دیگه قضیه سره ازدواج و دوستی و این حرفا نیس

دو سال پیش بود که پایه سینا اومد وسط

از همه نظر ایده آل . یعنی حداقل تویه موقعیته اون

هرچند که فکر نمیکنم هیچ وقت خونواده اش تویه خوابشونم میدیدن که دختره عزیز و نازشون با اون همه هوش و استعداد و ادب و شخصیت و زیبایی که از ۱۷ سالگیش خواستگارایه پروپا قرصی و توپی داشته حالا بعد از ۹ سال ایده آل ترین کاندیدایه زندگی مشترکش یکی مثه سینا باشه

آخه رشته ای که واسه تحصیل تویه دانشگاه انتخاب کرد بکلی رونده زندگیش و تصوراته خانواده از آینده اشو بهم زد

دروغ چرا؟ من از سینا خوشم میاد

اول بخاطره اسمش

دوم بخاطره اخلاقش

البته در حدی که دیده ام

ولی خوب در مورده اون سینا بیشتر برایه دوستی خوبه نه ازدواج و زندگی مشترک

حالا هر دو پاشونو کرده ان تویه یه کفش و دارن به هر مصیبتی که هست برایه رسیدن به هم تلاش میکنن.

با تمامه وجود دعا میکنم اگه این ازدواج به صلاحشونه انجام بشه و در غیره این صورت خدا خودش یه جوری که ناجور نشه خودشونو سره عقل بیاره

....................................................

آنارام باشید

تو هم مثه منی آیا؟

ms-room — Fri, 27 Jun 2008 12:11:18 GMT

گاهی چقدر دلم هواتو میکنه

با خودم میگم یعنی میشه منم تویه همین لحظه ُ همین ساعت ُ تویه همین ثانیه هایی که دارم بهت فکر میکنم و دلتنگتم ُ یه اپسیلون از ذهن و فکرت رو اشغال کرده باشم؟

يعني ميشه؟

مگه نميگن دل به دل راه داره؟

يعن ميشه دله منم به دلت راه داشته باشه؟

كلي وا‍ژه و كلمه حبس شده تويه اين دله صاب مرده كه پيشه هيچ كس جز تو نميتونم به زبون بيارمشون.

كلي وا‍ژه كه چاشنيشو يه هوا ترس و دلهره پر كرده كه موقعه ادا كردنشون مجبورم ميكنه كمي سبك سنگين كنم جملاتمو كه بگمشون يا نه؟ احتمالا عكس العملت چيه در مقابلشون ؟ با خودت چي فكر ميكني راجع بهم وقتي ميشنويشون؟

واسه تولدت كارت تبريك فرستادم.

ولي جوابي ازت نرسيد

نميدونم. شايد اصلا نرسيده به دستت يا وقت نكرده اي ايميلاتو چك كني! شايدم وقت نكردي جواب بدي؟ يا حتي بنظرت چيزه خاصي نبوده كه بخواي جواب بدي!

اما نه !

با توجه به شناختي كه ازت دارم كوچكترين محبتي رو بيجواب نميذاري!

بهرحال من مشتاقانه منتظره جوابتم

باورت ميشه اگه بگم هر بار كه كانكت ميشم اولين كاري كه ميكنم ، چك كردنه ايميل باكسمه؟يه اميده ديدنه يه كلمه از تو!

ديشب خوابتو ديدم. موضوعه جديدي نبود. فقط يادآوري گذشته و لحظه هايي كه كنارم بودي . سينه ام پر بود از عطره نفسات و نگام غرق شده بود تويه عمقه نگات.

كاش ميشد برگشت به عقب و مثه يه فيلم ، اون لحظه ها رو متوقف كرد و نذاشت در برن

كاش...

........................................................................................................

یه توضیح:

منظوره من از نوشتنه این متن حسرت خوردن نبود

فقط دوست داشتم لحظها هایه قشنگی رو که داشتم نمیرفتن

این هیچ ربطی به افسوس و غصه خوردن نداره

خیلی خوشحالم که یه همچین لحظه هایی رو تویه زندگیم داشته ام که حالا با به یادآوردنشون دلتنگشون میشم

استراحت (:/

ms-room — Mon, 23 Jun 2008 22:13:18 GMT

سلام

بالاخره فرصتی واسه کانکت شدن پیدا کردم

شنبه صبح امتحانام تموم شدن (۲۵ خرداد یعنی هفته پیش ) .

همون شب رفتیم عروسی. عروسیه خوبی بود و من شدیدا بهش نیاز داشتم

فردا صبحش هم راهی تهران شدیم

سفره مفید و خیلی خوبی بود. براتون گذارشها رو نوشته ام و بعدا میذارمشون تویه وب.

اسمش استراخت بود ولی انگار یه هفته رفته بودم کتک خوری

راستش هرگونه حرکتی برام شده کابوس

تمامه بدنم کوفته شده. از گردن و کتف بگیرید تا تک تک انگشتایه پا

عضلاتم به شدت ضعیف شده ان و تمامه روز سرم درد میکنه

جالبتر از همه اینه که به محض رسیدن به خونه مشغول جابجا کردنه اتاقم شده ام.

آخه اتاقه داداشم آرامشش بیشتر از اتاقه منه و چون یه جورایی دورافتاده تر از همه اتاقاس واسه درس خوندن بهتره

باورتون نمیشه اگه بگم وسایله اتاقم از وسایله کله خونمون بیشترن

پدرم در اومده

تویه این دو روز ۱۲ ساعتو هم به زور خوابیده ام. هنوز بیش از ۶۰ ٪ وسایلامو نتونستم جابجا کنم

پشته دستام و یه قسمت از پسه سرم بی حسه بی حسن.

از شدته پا درد تویه موقعه راه رفتم میلنگم

مامان میگه از خستگیه و مرتبا بهم میگه بسه برو کمی استراحت کن

ولی دیگه کارم از استراحت گذشته

اینقدر فکر تویه مغزم وول میخورن که عملا میبینم بعد از یه هفته استراحت ( خیره سرم) خسته تر هم شده ام

از چهارشنبه هم دوباره کلاسام شروع میشن

آنارام باشید

مردمه شهرایه بالایی هم فکر میکنن...؟

ms-room — Fri, 13 Jun 2008 16:14:18 GMT

اينجور كه معلومه ظاهرا قضيه سهميه بندي آب و برق جدي شده

ديشب داشتم با خودم فكر ميكردم كه ما قراره چطور بدونه برق اينجا زندگي كنيم؟

ياده زمستون افتادم كه شهرایه بالا با كمبوده گاز مواجه شدند

زمستونه سردي بود و سوزش تويه 50 ساله گذشته بخصوص تويه خوزستان بي سابقه بود

از وقتي گفتن تويه مناطقه شمالي كشور مردم با افت فشاره گاز مواجهن من رفتم همه بخاريهايه خونه رو بستم و كلي با همه اهله خونه كلكل كردم كه اگه از سرما اذيتيد بريد لباساتونو بيشتر كنيد و خودم با سه تا بلوز رو هم و يه جاكت روش و دو تا شلوار و دو تا جورابه كلفت رويه هم تويه خونه راه ميرفتم و همه خونه رو مجبور كردم كه تا آخره زمستون بخاريا رو روشن نكنن.

هر جا هم كه ميرفتم سعي ميكردم همه رو مجاب كنم كه مردمه شهرايه بالا بيشتر از ما نياز به گاز دارن و اونا واجب ترن

وقتي تلويزيون گفت قراره برقا قطع بشن ، با خودم گفتم مردمه شهرايه بالا هم آيا به اين فكر ميكنن كه ما قراره اينجا چطور با بي برقي سر كنيم؟

تويه اين قفسايه آپارتماني که حتی باد نمیتونه توشون جریان پیدا کنه

حتی اگه هم بتونه با این وضعیت فرقی نمیکنه

چون از شدته گرد و خاك نميتونيم تويه خونه با وجوده بسته بودنه در و پنجره ها نفس بكشيم چه برسه به اینکه بخوایم بازشونم بکنیم

خدا خودش كمك كنه

بدونه برق ميخوايم چيكار كنيم؟

آنارام باشید

آسمان اهواز

ms-room — Thu, 12 Jun 2008 10:52:18 GMT

پاکترین هوایی که اهواز در هفته اخیر به خود دید

خدایا خودت کمکمون کن تا بتونیم حکمته این خاک بر سر شدنو بفهمیم و کمتر ناشکری کنیم

آنارام باشید

احمق

ms-room — Sat, 07 Jun 2008 10:06:18 GMT

چند روزه پيش بود كه با يكي از بچه هايه ام اسي كه مثله خودم ربيف ميزنه چت ميكردم

داشت ميگفت كه از آمپول زدن خسته شده و دوست داره زودتر دكتر بهش بگه كه ديگه لازم نيست ربيف بزني و از اين حرفا

منم رفتم سره منبر و كلي دلداريش دادم .

بعد از اينكه ديسكانكت شدم و كامپيوتر رو خاموش كردم با خودم فكر كردم كه منم تقريبا دو هفته اس كه ربيف نزده ام

اينقدر زمانشو تغيير دادم و هي روزايه تزريق رو عوض كردم كه اين دو هفته اخير سره جمع يه بار بيشتر ربيف نزدم

تويه دلم گفتم شدي زنبوره بي عسل

فقط بلدي حرف بزني ولي خودت به هيچ كدوم از حرفات عمل نميكن

شب دوباره ربيفم رو از يخچال درآوردم و گذاشتم تا يه ساعت بعدش كه دماش به حده عادي رسيد تزريق كنم

موقع خواب خيلي خسته بودم و حوصله تزريق نداشتم و دوباره ربيف رو گذاشتم تويه يخچال و مثه شبايه قبل رفتم خوابيدم

خواب دیدم جلویه آینه وایستادم و با خشم دارم به خودم میگم

آنیه احمق

خوشی زده زیره دلتا!

برو خدا رو شكر كن كه فقط هفته اي سه بار تزريق داري

تو بايستي ديابتي ميشدي كه مجبور بشي روزي دو بار تزريق كني تا قدر الانو بدوني

تازه اون موقع بايستي سره ساعتايه خاصي تزريقو انجام بدي و اگه سره همون ساعت تزريق نميكردي ، دچاره مشكل ميشدي

ديوونه ربيف كه خيلي خوبه

هم سوزنش نازكه هم بي درده هم خودت ميتوني با ربيجكت بزنيشو محتاجه بقيه نيستي

ناشكري ديگه تا چه حد؟

امتحان فیزیک و زبان فارسی

ms-room — Mon, 26 May 2008 08:25:18 GMT

شنبه : ۴/۳/۱۳۸۷

از وقتي كه يادمه از درسايه مورده علاقه ام بوده .

بخصوص تويه دوره راهنمايي ( يعني درخشانترين دوره زندگيم)

از ساله اوله دبيرستان استرسم واسه فيزيك شروع شد

جوريكه الان ف فيزيك به گوشم كه ميخوره تا يه هفته تنم ميلرزه

تصميم گرفتم اين 2 روز و نصف فرجه رو فقط و فقط بذارم واسه كتاب .

ساعته 2 نيمه شب بود و من يه فصله نخونده داشتم

سره جلسه داشتم منفجر ميشدم

نميدونم از استرس بود يا تعجب يا عصبانيت

.

.

سوالا خيلي آسون بودن .

دوشنبه : ۶/۳/۱۳۸۷

یکی از اساسی ترین ایرادایه من تویه زندگیم تخیلاتمن

أدمی هستم با تخیلاته بسیار قوی که به قول خانم دکتر آزادی از قدرت کودک درونم بلند میشن

.

.

.

از بعد از امتحانه فیزیک میتونم به جرات بگم تا ۲۴ تویه دوره نقاهت بودم

.

.

.

در واقع از دیروز صبح شروع کردم به خوندنه زبان فارسی.

از ساعته ۹ صبح تا ۱۱ شب تمومش کردم شکر خدا

امتحانه دینی

ms-room — Wed, 21 May 2008 08:50:18 GMT

با وجوده 10 روز فرجه واسه امتحانام از پريروزصبح شروع كردم به خوندنه ديني

تا شب تنها 2 درس رو با كلي جون كندن تموم كردم

اصلا حوصله فكر كردن نداشتم

ديروز هم از ساعته 8 صبح تا 6 بعد از ظهر تنها 2 درس خوندم

از 6 بعد از ظهر بعد از صحبت كردن با مهسا لر به غيرت شدم و يه تكونه اساسي دادم به خودم

فكرشو كن

تويه 6 ساعت تمامه 12 درسه باقي مونده رو خوندم

توپه توپه

بدونه وقفه

چیکار باید بکنم؟

ms-room — Wed, 14 May 2008 14:33:18 GMT

فكر ميكنن شوخي ميكنم.

اصلا متوجه نيستن كه رفتارشون چقدر برام زجر آوره.

من ميخوام متوجهشون كنم و بهشون بفهمونم ولي همه چيز رو به مسخره و شوخي ميگيرن يا ميذارن به حساب لوس بازي

لوس باشم يا نباشم ، همينم كه هستم. يعني آدمايه لوس آدم نيستن؟

بهش ميگم : " از اين حرفا خوشم نمياد . بجايه اينكه تو هم مشوقم باشي و بهم بگي آره ، تو ميتوني به مسخره ميگيريش و جوري حرفمو تكرار ميكني كه مصداق ضرب المثله ( شتر در خواب بيند پنبه دانه ) باشه" .

وقتي از راهه خنده و شوخي متوجه نميشي ، به اخم و خشم و رو ترش كردن پناه ميبرم .

ولي تو هنوز داري منو مسخره ميكني و وقتي دسته آخر اشك تويه چشام جمع ميشه و ازت فاصله ميگيرم ، انگه لوس و بچه ننه بودن رو ميچسبوني بهم .

خيلي وقته ميخوام بهت بگم ، از اين اخلاقت متنفرم.

اگه ميدونستي با اين حرف و حركتت چقدر شبه من تلخ و دردناك شده ، هيچ وقت خودتو نميبخشيدي !!!

فقط

كاش ميدونستم چه جوري بايد بهت بفهمونم باهام اينطوري رفتار نكني

(نوشته شده در ساعت ۴۰ دقيقه بامداد روزه سه شنبه ۲۳ خرداد ۸۷)

آنارام و سرافراز باشيد